Informacje o naszej miejscowości Pietrzykowice.

Pietrzykowice położone 13.5 km na południowy-zachód od Wrocławia, 10 km na wschód od miasta Kąty Wrocławskie. W przeszłości wieś wielodrożnicowa wzmiankowana w 1264 r. jako Petricowiz - wtedy to została sprzedana zasadźcy Dytmarowi przez rycerza Dzierżka, w celu lokacji na prawie średzkim. W XVII w. przyjęła się nazwa Polnische Peterwitz, z czasem po prostu Peterwitz, dopiero po 1937 r. zmienione na bardziej niemiecko brzmiącą Petersweiler. Do 1810 r. wieś dzieliła się na dwie części- jedna przynależała do Zakonu Św. Katarzyny we Wrocławiu, druga do klarysek. Po sekularyzacji w 1810 r. folwarki zostały przejęte przez państwowy urząd königl. Domain Amt Breslau. Z czasem sprzedana w ręce prywatne - majątek ziemski jako dobro dziedziczne przejęła rodzina von Johnstonów, w której posiadaniu były również Sadowice, Mokronos Dolny, Cesarzowice, Gądów i Zabrodzie, pozostałe gospodarstwa rolne należały do wolnych chłopów. Na początku XX wieku największymi gospodarzami we wsi, poza Johnstonami, byli Gottfried Gimmler i Wilhelm Gimmler. Wieś pozostała w zarządzie von Johnstonów do 1945 r. Na początku XX wieku funkcjonowały sklep i gospoda z salą taneczną (dom nr 7-7a). Administracyjnie Pietrzykowice znajdowały się w powiecie Wrocław - Kreis Breslau, po II wojnie światowej, w latach 1945-1954 w gminie Smolec, obecnie Kąty Wrocławskie. Po 1945 r. teren cukrowni określano jako Pietrzykowice I, wieś– Pietrzykowice II pod zarządem ZPNZ (Zrzeszenie Państwowych Nieruchomości Ziemskich), przeznaczone do parcelacji i na PGR. Do lat 90-tych we wsi funkcjonował Zakład Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego, na terenie dawnej cukrowni oraz Ferma Zwierząt Futerkowych. Willa wspomnianego wyżej Gimmlera, przy ul. Fabrycznej 3, została zbudowana w II poł. XIX wieku- przez wcześniejszych badaczy uznawana za dom administratora folwarku. Na zachód od willi Gimmlera rozciąga się park z drugiej połowy XVIII w. i pocz. XIX wieku. W pobliżu willi znajdowały się zabudowania folwarczne – od ulicy, w skrzydle zachodnim dwie oficyny, naprzeciwko nich, po drugiej stronie podwórza - stodoła. Od północy obora, od południa, za willą, również obora. Przy ul. Fabrycznej, po drugiej stronie drogi zlokalizowane są kolejne budynki pofolwarczne. Z końca XIX wieku pochodziły zabudowania cukrowni obecnie, poza trzema budynkami, pozostałe zabudowania rozebrano. W okresie uprzemysłowienia w XIX wieku na terenie całych Niemiec rozwijała się uprawa i przetwórstwo buraka cukrowego. Pierwsza w okolicy była cukrownia w Sośnicy, po niej powstała smolecka i pietrzykowicka. Wiele wsi nastawiało swe uprawy na buraka cukrowego ze względu na bliskość cukrowni. Po wojnie do lat 90-tych zakład pietrzykowicki funkcjonował jako Zakład Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego. W skład zakładu wchodziły: - budynek dyrekcji, koniec XIX wieku, przebudowany ok. 1930
- przetwórnia, ok. 1930
- fermentownia ok. 1930
- winiarnia ok. 1930
- dwa magazyny z przełomu XIX i XX wieku
- dawna waga z przełom XIX i XX wieku, po wojnie sklep przyzakładowy, w którym można było kupić soki, dżemy, wino, musztardę i różnego typu przetwory owocowe i warzywne.
- portiernia XIX/XX wiek.
Teren po cukrowni przeznaczono na strefę przemysłowo-usługową.
Na północny zachód od wsi, przy polnej drodze, w pobliżu ulicy Sportowej, zachował się cmentarz ewangelicki z II poł. XIX wieku. Zachowane fragmenty muru kamiennego, nieotynkowanego oraz część płyt nagrobnych świadczą o przeszłości wsi i całego Dolnego Śląska. Cmentarz był czynny do 1945 r., obecnie na uboczu wsi, pozostaje zapomniany.

Dziś Pietrzykowice, to szybko rozwijająca się miekscowość gdzie zawdzięczając swoją lokalizację blisko autostrady A4 ulokowały tutaj swoje siedziby i oddziały duże firmy polskie i zagraniczne. Ostatnie dziesięć lat to szybki i nowoczesny rozwój miejscowości. Obecnie Pietrzykowice liczą około 600 mieszkańców i z roku na rok przybywa tutaj osób które postanowiły zamieszkać w naszej miejscowości.

Kliknij na zdjęcie aby je powiększyć.